Canım sıkılıyor, hiçbir şey yazmak gelmiyor içimden. Aslında yayınlanacak bir sür şey var elimde ama elim varıpta hiçbirisi ile ilgilenemedim,ilgilenemiyorum,vs.vs. Havalar ısınmaya başladı, evden çıkasım yok. Hayat boğucu olmaya başladı sanki benim için. Neden acaba? Atmaya çalışıyorum üzerimden bu kırılganlığı, umutsuzluğu çünkü benim canım sıkıldığı, bunaldığı zaman umutsuz hissederim kendimi. Benim için hiç ümit yok. Hayat benim için hep zor yollar seçecek, çıkışı olmayan tek yönlü yollar. Yolunda giden bir şeyler olmalı elbet ama nerede bir görsem yakasına yapışacağım, nerelerdeydin seni arıyordum kaç zamandır diyeceğim. Neyse şu ümitsiz vaka durumum bir geçsin tekrar ve süratle yazılarımı yayınlayacağım elimde çok güzel malzemeler var. aklımda bir sürü fikir var daha öncede bahsetmiştim bunlardan daha yenileri de var, yeni fikirler. Bekleyin beni, geleceğim. belki yarın belki yarından da yakın. Benim pek neşem yok ama belki bu si...